API و وب سرویس استعلام نام صاحب کارت

این وب سرویس فقط یک ورودی می‌گیرد، شمارهٔ کارت در cardNumber، و فقط یک مقدار برمی‌گرداند: نام صاحب کارت در فیلد name. نه شبا می‌دهد، نه شمارهٔ حساب، نه نام بانک.

موقعیت کلاسیک استفاده «کارت‌به‌کارت» است: کاربر یا پشتیبان شمارهٔ کارت مقصد را وارد می‌کند و پیش از تأیید پرداخت، باید نام گیرنده را ببیند. در پلتفرم‌هایی که مشتری به فروشندهٔ ناشناس پول می‌دهد، همین یک خط جلوی بخش بزرگی از اشتباه‌های تایپی و حساب‌های جعلی را می‌گیرد.

نام را نشان بدهید، ولی کامل نه

نمایش کامل نام صاحب هر کارتی به هر کسی که شمارهٔ آن را حدس می‌زند، خودش یک مسئلهٔ حریم خصوصی است. الگوی ایمن‌تر این است که اسم کوچک و حروف اول نام خانوادگی را نشان بدهید و بقیه را بپوشانید. کاربری که کارت را درست زده، نام آشنا را تشخیص می‌دهد و کاربری که فقط حدس زده، چیزی بیشتر از لازم نمی‌بیند.

چه موقع فراخوان بزنید

هر فراخوان هزینه دارد، پس روی هر کلید تایپ‌شده فراخوان نزنید. صبر کنید تا شانزده رقم کامل شود و از الگوریتم لان بگذرد، بعد یک بار بپرسید. شمارهٔ ناسازگار با لان در درگاه ما هم با invalid_input و بدون هزینه رد می‌شود، ولی بهتر است همان را در مرورگر بگیرید.

وقتی نامی برنمی‌گردد

کارت پیدا نشد، منقضی است، مفقودی ثبت شده، غیرفعال است یا حساب پشتش غیرفعال است: سرویس مرجع این وضعیت‌ها را با پاسخ معتبر اعلام می‌کند، بدون نام. درگاه ما آن را not_found با HTTP ۲۰۰ و هزینه‌دار برمی‌گرداند. «کارت مفقودی» را با همان صراحت به پرداخت‌کننده نشان ندهید؛ ممکن است خودش در موقعیت حساسی باشد.

آنچه این سرویس نمی‌کند

مقایسه نمی‌کند: نام را می‌دهد و تصمیم با شماست. اگر می‌خواهید سامانه خودش بگوید نام با فرد موردنظر می‌خواند، سرویس تطابق کارت و نام لازم است. مالکیت را با کد ملی هم نمی‌سنجد و حساب یا شبا را نمی‌دهد.